تلى وانجيليست (مبلّغ انجيل از تلويزيون):
همانطور که گفتیم به مبلّغان پروژه مسیحیت صهیونیست، ايوانجليست مى گويند. قبل از جنگ جهانى دوم ايوانجليست ها به عنوان بنيادگرا (Fundamentalist) معروف بودند، اما بعد از جنگ جهانى دوم آنها خود را به عنوان «ايوانجليست» معرفى كردند. و همانطور که گفتیم، شعارشان را بازگشت به انجيل و تغيير جامعه با تحول فرهنگى قرار دادند، تا از اين راه در آمريكا حكومتى بر مبناى بنيادهاى انجيل به وجود آورند و برای این کار از هیچ تلاشی فروگذار نکردند. آن دست از ايوانجليست ها را كه از راه تلويزيون برنامه هاى تبليغى پخش مى كنند «تلى وانجليست» (Televangelist) مى نامند.

تلویزیون وسیله ای از سوی خدا
تحول و پيشرفت سريع در مخابرات در دگرگونى زندگى اجتماعى جوامع در قرن بيستم نقش بسزايى داشته است و در اين عرصه، راديو و تلويزيون بيشترين نقش را ايفا نموده اند. در ايالات متحده آمريكا، از آغاز پخش برنامه هاى راديويى، اجراى برنامه هاى دينى جزء لاينفك فرهنگ اين كشور گرديد. بعد از توسعه تلويزيون در اين كشور در دهه 1960م، مبلغان مسيحى به راديو و تلويزيون رو آوردند و هم اكنون بيش از صد برنامه دينى مسيحى را به شكل سنديكا در اين كشور پخش مى كنند و جامعه آمريكا را از اين جهت بى نياز كرده اند. در دهه 1980م با توسعه ايستگاههاى يو. اچ. اف. و ماهواره آنها توانستند برنامه هاى تبليغى مسيحى را از راديو و تلويزيون در مناطق مختلف جهان پخش نمايند. بن آرمسترانگ، رئيس «انجمن ملى سخن پراكنى دينى»(1) اظهار مى کند: «تلويزيون وسيله اى اعجازآميز از جانب خداست كه با آن بايد انجيل را در سراسر جهان تبليغ نمود.(2)

تأثير برنامه هاى دينى ايوانجليست ها
ايوانجليست ها در برنامه دينى خود از موسيقى بيشترين استفاده را مى كنند و غير از برنامه هاى موسيقى، اخبار، تئاتر، ميزگردها، نمايشها، برنامه هاى دينى براى كودكان، خيمه شب بازى، و مسابقات علمى همراه با جوايز، ديگر برنامه هاى آنها را تشكيل مى دهد.

با افزايش نفوذ ايوانجليست ها در برنامه هاى دينى در راديو و تلويزيون، حضور مردم در كليسا رو به كاهش است و اين كاهش در «نوار انجيل» (Bible Belt) كه ايالتهاى جنوبى و غرب ميانه آمريكا را تشكيل مى دهند محسوس تر است. در آمريكا كليساهايى را كه در طول هفته بيش از دو هزار نفر در مراسم عبادى در كليسا حضور يابند «كليساى عظيم» می نامند. در اين كليساها علاوه بر مراسم عبادى، خدمات مشاوره اى و تفريحى نيز ارائه مى شود. اين نوع كليساها علاوه بر ايالتهاى «نوار انجيل» در ايالتهاى شرقى و شمالى اين كشور داير شده است. اين كليساها مهد كودكها و مدارس جديدى را كه در آنها به دانش آموزان آموزش ويژه دينى ارائه مى گردد اداره مى كنند. كليساهاى ياد شده براى جذب مردم به ويژه جوانان، برنامه هاى تفريحى را به اجرا مى گذارند.

«انستيتو هارتفورد براى تحقيقات دينى»(3) اعلام نموده است كه در ايالات متحده آمريكا نزديك به نيم ميليون كليسا وجود دارد و فقط در 2 درصد كليساها هر هفته بيش از دو هزار نفر در مراسم عبادى شركت مى نمايند و در 75 درصد كليساهاى آمريكا هر هفته تنها 50 تا 75 نفر در مراسم عبادى حضور مى يابند. مطابق گزارش «مركز تحقيقات دينى پرينستون»(4) در آمريكا از نيم ميليون كليسا فقط در 600 كليسا هر هفته بيش از دو هزار نفر در مراسم عبادى شركت مى كنند و اكثر اين كليساها در ايالتهاى جنوبى مانند كاليفرنيا، تگزاس، جورجيا و فلوريدا وجود دارد و وابسته به كليساهاى «كنوانسيون بابتيست هاى جنوبى» و «اجتماعات خدا» است که از مسیحیان صهیونیست هستند. (5)

بيشترين بينندگان برنامه هاى دينى تلويزيون در آمريكا نیز از اهالی ايالتهايى در منطقه «نوار انجيل» است(6). در ايالتهاى شرقى آمريكا كه جمعيت آن 23 درصد كل جمعيت كشور است فقط 11 درصد جمعيت آن، اين برنامه هاى دينى تلويزيون را تماشا مى كنند(7). بيش از 50 درصد اهالی ايالتهاى جنوبى كه31 كل جمعيت آمريكا را تشكيل مى دهند، برنامه هاى تلويزيونى دينى ايوانجليست ها را مشاهده مى كنند(8). در ايالتهاى غربى آمريكا بينندگان اين برنامه از 10 درصد هم كمترند، اما با افزايش مهاجرتها از جنوب به ايالتهاى غربى و غرب ميانه، تعداد بينندگان اين برنامه ها رو به افزايش است(9).



پی نوشت:
1- تمامى سازمانها و مؤسساتى كه ايستگاههاى راديو و تلويزيون دينى در ايالات متحده آمريكا تأسيس نموده اند در سال 1944م اتحاديه اى با عنوان «انجمن ملى سخن پراكنى دينى» (National Religious Broadcasters Association)به وجود آورده اند كه مقرّ آن در واشنگتن است. وظيفه اين انجمن تحفظ و دفاع از منافع تمامى مؤسسات و سازمانهايى است كه برنامه هاى دينى در راديو و تلويزيون پخش مى كنند. از سال 1956م به بعد، اعضاى شوراى مركزى اين انجمن همه ساله چندين جلسه با اعضاى كنگره در واشنگتن برگزار مى نمايند.
2- Jaffrey K. Hadden & Charles E.Swann, Prime Time Preachers, Reading, Massachusetts, 1981, p.7.
3 - Hartford Institute for Religious Research.
4 - Princeton Religion Research Center.
5 - Encyclopedia of Fundamentalism, pp. 298-299.
6 - Prime Time Preachers, p. 60.
7 - Ibid.
8 - Ibid, p. 60.
9 - Ibid, p. 61.

منبع: ايوانجليست ها و رسانه مقدس- قسمت دوم، حيدر رضا ضابط، سایت موعود

نظر	افزدون جدید جستجو

نوشتن نظر
نام:
Email:	do not notifynotify
Website:
عنوان
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.